Waarom heeft een adoptiehond zoveel tijd nodig om te wennen?

Je kijkt er lang naar uit, misschien moet hij nog uit het buitenland komen met het vliegtuig of over de weg. Je hebt alles voorbereid: een lekkere mand, voer, speeltjes en een rustig plekje, eventueel een bench met een ren. En dan komt hij! Je hond! En toch lijkt je hond vooral onzeker, gespannen of juist ontzettend druk in de eerste tijd dat hij bij je is.

Misschien vindt hij het buiten enorm spannend met wandelen te lopen. Misschien schrikt hij van geluiden, mensen of andere honden die je onderweg tegen komt of in huis. Of misschien lijkt hij thuis heel rustig, maar zie je buiten een heel andere hond.

Waarom duurt het wennen soms zo lang?

Omdat je hond niet alleen moet wennen aan een nieuw huis. Hij moet eigenlijk aan een compleet nieuw leven wennen. Wat voor leven had hij voordat hij bij jou kwam? Zat hij in een asiel? In een groep met andere honden? Of een hele dag in een kennel zonder prikkels en mensen?

Alles is anders voor je hond.

Voor een hond die uit het buitenland komt of meerdere plekken heeft meegemaakt, kan de verhuizing naar Nederland of naar een nieuwe plek enorm veel veranderingen betekenen. Een andere omgeving. Andere geuren. Andere geluiden. Andere mensen. Andere honden. Een andere dagindeling. Een andere ondergrond. En misschien voor het eerst een eigen mand, huis en tuin.

Wat voor ons heel normaal lijkt, kan voor een hond compleet nieuw zijn. Een stofzuiger, de televisie, verkeer, een trap, een deurbel of zelfs een spiegel kan nieuw zijn. Maar ook aan de lijn lopen en aan de lijn andere honden tegen komen waar hij niets mee kan op dat moment.

Wij als mensen denken: "Je bent nu bij ons. Je hebt een warm huis, eten en een zachte mand. Je hoeft nergens meer bang voor te zijn." Maar een hond kan dat niet op die manier begrijpen. Veiligheid is voor een hond iets wat hij moet ervaren, leren. Want hoe lang heeft hij zich misschien niet veilig gevoeld? Of voelt hij zich alleen veilig in een roedel honden of juist in zijn kleine kennel wat hij gewend was.

Door herhaling leert je hond dat dezelfde mensen er morgen weer zijn. Dat er eten komt. Dat hij niet steeds ergens anders naartoe hoeft. Dat bepaalde geluiden niets betekenen. Dat wandelen niet altijd spannend hoeft te zijn. Dit zijn allemaal positieve leerervaringen die je hond op moet doen. 

De bekende '3-3-3' regel?

Je hoort regelmatig dat een hond na 3 dagen, 3 weken en 3 maanden steeds meer gewend raakt. Het kan een manier zijn om te begrijpen dat wennen tijd kost, maar het is geen kalender waar iedere adoptiehond zich aan houdt. De ene hond voelt zich na een paar weken steeds zekerder. Een andere hond heeft daar maanden voor nodig. En sommige honden houden bepaalde onzekerheden veel langer. Dus hou je niet vast aan de 3-3-3 regel. Want elke hond is anders!

Er bestaat geen vaste termijn waarop een adoptiehond 'gewend' moet zijn.

Soms lijkt het eerst juist beter te gaan. Een bijzondere valkuil is dat een hond in het begin heel rustig kan lijken, eigenlijk gewenst gedrag laat zien wat we willen zien. Maar dat betekent niet automatisch dat hij ontspannen is. Sommige honden zijn in de eerste periode vooral bezig met alles in zich opnemen. Ze houden zich klein, slapen veel of bewegen weinig, maar kunnen juist ook heel erg druk zijn en geen rust kunnen vinden. Wanneer ze zich iets veiliger voelen, kunnen ze ander gedrag laten zien. Ze durven dan meer hun eigen persoonlijkheid te laten zien (denk maar aan kinderen of mensen in een nieuwe omgeving, de meeste mensen hebben tijd nodig om zichzelf te kunnen zijn in deze omgeving)

Je hond kan meer gaan blaffen. Meer trekken aan de lijn. Meer rondlopen. Meer grenzen opzoeken. Of ineens moeite krijgen met alleen zijn. Dat kan voelen alsof het slechter gaat. Maar soms betekent het juist dat je hond zich veilig begint te voelen om meer van zichzelf te laten zien. 

Bij een adoptiehond kijken we snel naar het einddoel. We willen dat hij ontspannen mee kan wandelen, visite kan ontvangen, alleen thuis kan blijven en gezellig mee kan naar het bos. Maar voor je hond kan een kleiner stapje al heel groot zijn. Vandaag durft hij misschien voor het eerst zelf naar buiten de tuin in te gaan. Morgen snuffelt hij op dezelfde plek. Een week later loopt hij een stukje verder. Dat zijn misschien kleine veranderingen voor ons, maar voor je hond kan het iets heel groots zijn.

Geef je hond niet alleen tijd, maar ook voorspelbaarheid. Een hond heeft baat bij een omgeving waarin hij weet wat hij kan verwachten. Een herkenbare dagindeling. Voldoende slaap en rust. Niet iedere dag nieuwe uitstapjes. Niet voortdurend nieuwe mensen over de vloer. En duidelijke, rustige begeleiding. Hoe meer voorspelbaarheid er ontstaat, hoe makkelijker het voor een hond kan worden om zijn omgeving te begrijpen. Vanuit die veiligheid ontstaat ruimte om te leren.

Een hond die jarenlang in een andere omgeving heeft geleefd, heeft niet geleerd hoe het in onze wereld gaat. Een wandeling door een woonwijk kan voor ons een gewone wandeling zijn. Voor je hond zijn het tientallen nieuwe prikkels tegelijk: auto's, fietsen, scooters, mensen, kinderen, andere honden, geuren, geluiden, verkeersborden, onbekende ondergronden...

Kijk naar wat je hond op dat moment aan kan. Een korte wandeling waarin je hond rustig kan snuffelen, kan waardevoller zijn dan een lange wandeling waarin hij alleen maar probeert alle prikkels te vermijden of te verwerken.

De hondenneus speelt een belangrijke rol

Een hond beleeft de wereld voor een groot deel via zijn neus. Ruiken en snuffelen kost tijd. Daarom hoeft een wandeling niet alleen te draaien om meters maken. Sta af en toe even stil. Laat je hond een spoor volgen wanneer hij iets ruikt (let op, hou het veilig), een interessante geur onderzoeken, zelf een laten richting kiezen waar mogelijk. Dat soort momenten kunnen je hond helpen om de omgeving op zijn eigen tempo te ontdekken.

Bij Kynolink kijk ik niet alleen naar wat een hond doet, maar ook naar wat hij vertelt met zijn lichaam en gedrag. Want achter trekken, blaffen, vermijden of bevriezen zit een verhaal.

Wanneer moet je hulp zoeken?

Je hoeft niet te wachten tot het echt misgaat. Als je merkt dat je hond voortdurend gespannen is, nauwelijks tot rust komt, buiten niet goed kan functioneren, sterk reageert op prikkels of jullie steeds tegen dezelfde problemen aanlopen, kan begeleiding helpen. Maar ook als je zelf veel vragen hebt over hoe het gaat.

Niet om je hond zo snel mogelijk 'normaal' te maken. Maar om te begrijpen wat je hond nodig heeft en hoe je hem kunt helpen de wereld stap voor stap beter te begrijpen.

Er is geen deadline! Misschien is dat wel het belangrijkste om te onthouden wanneer je een adoptiehond in huis haalt. Je hond hoeft niet na een week, een maand of drie maanden 'af' te zijn. 

Geef hem tijd om jou te leren vertrouwen, geef hem ruimte om de wereld te ontdekken en leer ondertussen luisteren naar wat hij met zijn gedrag vertelt.

Wennen gaat over veiligheid, vertrouwen, voorspelbaarheid en steeds opnieuw ervaren: hier ben ik veilig, hier kan ik mezelf zijn. En vanuit daar kan een hond langzaam gaan ontdekken, leren en groeien.

Bij Kynolink begeleid ik adoptie- en buitenlandse honden en hun mensen bij dit proces. Geen hond is hetzelfde en daarom is er ook geen standaard stappenplan. We kijken naar de hond die voor je staat, naar wat hij nodig heeft en naar kleine stappen die passen bij jullie samen.